Home » Blog » De Kapper » Interview met Suzan over haarverlies en haarwerken

Interview met Suzan over haarverlies en haarwerken

door | 4 okt, 2022 | De Kapper

Interview met Suzan over haarverlies en haarwerken

5 jaar geleden heb ik weer een vlecht gedoneerd aan stichting haarwensen. Ondertussen zijn mijn haren weer lang genoeg gegroeid om aan het eind van het jaar de vlecht weer te kunnen doneren. Ik vind het vooral een win-win situatie. Ik maak iemand blij met mijn haren en zelf heb ik weer een nieuw kapsel. Nu kwam ik er een paar jaar geleden achter dat een haarwerk maken en onderhouden ontzettend veel geld kost. Ik heb toen besloten om ook een inzamelactie op te zetten, om het benodigde geld ook bij elkaar te krijgen. Kinderen die zich melden bij stichting haarwensen krijgen het haarwerk gratis vanuit de stichting, door de donaties die ze krijgen.

Voor volwassenen die een haarwerk willen/nodig hebben, moeten het (grotendeels) zelf betalen. En deze haarwerken zijn zelfs nog duurder. Er zijn speciale kapsalons/haarstudio’s waar je haarwerken op maat kunt laten maken. Dit wordt gedaan met veel persoonlijke aandacht. Wist je dat er in Lomm een hele fijne haarstudio zit? Leonie helpt en ondersteunt mensen die een haarwerk willen/nodig hebben met heel veel persoonlijke aandacht.

Ik vind het leuk om me wat meer te verdiepen in haarwerken en wat er bij komt kijken, als (kinder)coach zijnde vind ik het ook heel interessant om te weten wat het met iemand doet. En ook wat het met de omgeving doet. Dus ben ik naar Leonie gegaan met de vraag of ze iemand weet die ik mag interviewen over het hebben en dragen van een haarwerk. Want ik vermoed dat veel mensen er eigenlijk helemaal niet vanaf weten en met eenzelfde soort vragen rondlopen.

Leonie heeft het gevraagd aan iemand en ik heb een ontzettend leuk gesprek gehad met Suzan (fictieve naam). Ik heb met haar gesproken over het hebben en dragen van een haarwerk en wat dit met je doet als persoon.

Als eerste dank je wel Suzan dat ik je vragen mag stellen. Zou je eens willen vertellen hoe het komt dat jij een haarwerk draagt. Mijn naam is Suzan, ik heb een man en al grote (ondertussen volwassen) kinderen. Ik ben een haarwerk gaan dragen, omdat mijn schildklier niet meer naar behoren functioneert en mijn haren daardoor steeds dunner werden en ik kalende plekken kreeg op mijn hoofd. Ik heb dus niet één grote kale plek, maar het wordt dus vooral dunner en kijk je dus zo op mijn hoofd. Dit taste behoorlijk mijn zelfvertrouwen aan. Ik draag nu een haarwerk wat alleen bovenop mijn plek bedekt. Het is een soort ronde schijf, die helemaal passend op jouw hoofd wordt gemaakt en dus ook alleen bij jou past, waar het natuurlijk haar vastgemaakt wordt, waardoor je een haarwerk krijgt. Dit is echt handwerk. Dit haarwerk maak ik met clipjes vast aan mijn eigen haar, waardoor het op zijn plek blijft zitten. De haren van het haarwerk vallen heel mooi samen met mijn eigen haar, waardoor je helemaal niet ziet dat ik een haarwerk draag.

Dus het is geen grote pruik, om het maar oneerbiedig te zeggen? Nee dat klopt, ik heb een klein haarwerk wat dus alleen bovenop mijn hoofd zit en mooi samenvoegt met mijn eigen haar.

Wat doet het met je, als persoon dat je, je haren verliest of dat het dunner wordt? Voor mij is het een heel proces geweest. En het klinkt misschien een beetje raar, maar het was echt een rouw proces. Dat je een besluit gaan nemen om een haarwerk te gaan dragen, is niet een besluit dat je even neemt. Het is echt een grote stap. Want je kunt daarna niet echt meer terug. Het is een stap die je zet voor de rest van je leven. In mijn geval in ieder geval.

Bij mensen die hun haren verliezen door bijv. chemo, is de kans groot dat hun haren uiteindelijk weer terug groeien en geen haarwerk meer nodig hebben. Maar bij mij komen mijn haren niet meer terug. De haren die nog bovenop mijn hoofd staan zijn maar hele dunne sprietjes.

Het heeft ook echt even geduurd voordat ik het kon accepteren. Mijn dochter heeft mij het laatste zetje gegeven en gezegd, “ga toch gewoon een haarwerk dragen mam”. Samen zijn we toen naar Lomm gegaan en toen heeft Leonie mij echt super fijn geholpen. Er heeft menig traantje gevloeid, omdat ik het erg vond. Ik kreeg ook echt buikpijn van de spanning om het haarwerk op te zetten als ik ’s ochtends wakker werd en opstond. Er gingen zoveel gedachten door mijn hoofd, “Blijf het wel zitten?”, “zien andere mensen de clipjes niet?” “wat zullen ze wel niet denken”? Ik was zo bang dat andere mensen het zouden zien.

Mijn man, kinderen en ook Leonie hebben wel duizend keer gezegd dat je het echt niet zag en dat het er zo mooi uitziet. De eerste keer dat ik mijn met haarwerk op naar het werk ging, dacht ik echt dat iedereen het zou zien. En wat denk je, NIEMAND heeft er iets van gezegd of heeft het gezien. Dat gaf me echt wel weer wat zelfvertrouwen terug. Je ziet het ook gewoon echt niet.

Wat doet het met je zelfvertrouwen en je zelfbeeld? Het krijgen van kalende plekken doet echt wel iets met je als persoon. Haren maken je toch een beetje wie je bent. Het is een onderdeel van jezelf, een stukje identiteit. En dat je dan kalende plekken krijgt is niet niks. Zeker ook als je bijv. door chemo je haren in één keer met grote plukken verliest, dan lijkt me dat helemaal heftig.

Voor mij was het echt een rouwproces waar ik doorheen moest. Het verdriet dat ik had, omdat ik niet meer mijn eigen bos haren heb, zoals ik het ooit had, dat deed toch echt wel veel met me. Mijn man heeft me hier ook echt in bijgestaan, geholpen en me veel ondersteunt met alle struggels die ik tegenkwam. Hij heeft ervoor gezorgd dat ik mijn zelfvertrouwen terug kreeg en kan vasthouden. Sinds ik het kan accepteren gaat het ook echt goed.

Het feit dat er haarwerken bestaan, geeft ook weer zelfvertrouwen. Ik ben nu echt super blij met mijn haarwerk. Ik durf nu zelfs meer te doen dan dat ik deed voordat ik een haarwerk had.

Wat voor impact heeft het op je gezin en kinderen? Mijn kinderen waren al groter toen ik dus besloot om een haarwerk te gaan dragen. Zij hebben me vooral ondersteunt in mijn proces. Ze maken er ook vaak een lolletje van en lachen er mee. Ze vinden het leuk om hun moeder af en toe een beetje voor de gek te houden met een grapje. Dat is heel relativerend en soms ook wel fijn. Ze houden van me, vinden me prima zoals ik ben, met of zonder mijn haarwerk.

Kleinere kinderen maken er vaak helemaal geen probleem van en er zijn ook kinderen die helemaal geen haarwerk willen dragen. Vooral voor puber of meiden die in de puberleeftijd komen is het erg. Je bent dan al op zoek naar je eigen identiteit. Als je dan ook nog je haren verliest, is dat helemaal heftig. Dan is het zeker fijn als je een groot haarwerk kunt dragen, die ondersteunt dan zeker wel in het proces.

Draag je het haarwerk altijd of alleen op bepaalde momenten? Overdag draag ik het eigenlijk altijd. Thuis op sommige momenten niet, als we bijv. met ons gezin samen zijn. ’S Nachts heb ik hem niet op. Het slaapt niet fijn met de clipjes.

Er zijn ook haarstukken die je vast kunt plakken. Dat doen mannen vaker die kale plekken krijgen. Ik weet niet precies hoe het werkt, maar volgens mij moet je dan die plek helemaal kan scheren en plakken ze het haarwerk erop vast. Dit moet je dan iedere paar dagen doen, maar dan kun je er wel gewoon mee slapen enz.

Hoe reageert je omgeving erop? Mijn omgeving weet het niet, alleen mijn man en kinderen. Ik praat er eigenlijk niet over, omdat ik niet wil dat mensen anders naar mij gaan kijken. Ik wil ook niet zielig ofzo gevonden worden omdat ik kalende plekken heb. Ik wil niet dat ze gaan kijken of ze het misschien kunnen zien zitten, of dat ze nieuwsgierig zijn hoe het onder het haarwerk ofzo eruit ziet. Het is absoluut niet dat ik me ervoor schaam of zo. En ook om nu met jouw erover te hebben vind ik prima en je mag me alles vragen. Ik vind het gewoon niet belangrijk genoeg dat anderen het hoeven te weten.

Je zei straks dat je nu zelfs meer durft dan vóór dat je een haarwerk had. Kun je daar eens over vertellen? Laatst, toen we op vakantie waren, ben ik met een oud haarwerk gaan zwemmen in de zee. Dit was zo’n fijn gevoel. Om ook gewoon onderwater te kunnen gaan. Dit durfde ik voor die tijd, met mijn eigen haar niet, omdat het er dan niet uit zou zien als ik uit het water kwam.

Het heeft wel een tijdje geduurd voordat ik echt dingen durfde te gaan doen met mijn haarwerk. In de loop van de jaren durf ik steeds meer. In het begin beperkte ik me heel erg. Fietsen vond ik eng, bang dat de haren opzij zouden vliegen en dat overgang van het haarwerk en mijn eigen haar zichtbaar zou zijn, of dat mensen de clipjes zouden zien. Maar met fietsen blijft het gewoon allemaal heel erg mooi en goed zitten. Naarmate ik meer vertrouwen krijg, durf ik ook meer te doen. Het heeft me uiteindelijk dus zelfs meer vrijheid gegeven.

Alleen als het heel hard waait, dan vind ik het niet fijn, bang dat het omhoog waait en alles alsnog zichtbaar is.

Heb je tips voor volwassenen en kinderen wat ze wel of niet mogen vragen of doen? Ik spreek er zelf dus niet over met andere mensen, dit is voor mij een bewuste keuze. Maar als je van iemand weet dat die een haarwerk draagt en er open over is, vraag dan alles. Er heerst nog zo’n taboe op het dragen van een haarwerk, over kaalheid bij vrouwen, maar ook bij mannen. Het mag eigenlijk doorbroken worden. Het is geen gespreksonderwerp en dat zou het wel mogen en moeten zijn. Er zijn zoveel mensen die jaarlijks operaties ondergaan om hun kale plekken te laten helpen. Terwijl het eigenlijk zo iets natuurlijks is om kalend te worden. We moeten er ons toch niet voor hoeven schamen. Ook als het komt door een ziekte, waardoor je je haren verliest. Het moet niet meer zo’n taboe zijn.

Heb je tips voor mensen die in zo’n situatie zitten? Wacht er niet mee om een haarwerk aan te laten meten, je hebt er gelijk plezier van. Laat een haarwerk aanmeten bij een goede haarstudio. Ik heb het in het begin ergens anders laten doen en dat zag er niet uit, waardoor dat haarwerk jaren in de kast heeft gelegen en ik er geen durfde te dragen. Toen heeft mijn dochter me dus meegenomen naar Leonie en dat was zo’n verademing. Je krijgt een persoonlijke band met degene die je helpt. Ze staan altijd voor je klaar om je te helpen en te ondersteunen in het hele proces. Het is niet niks, maar het kalend worden is zo normaal. En er zijn zoveel meer mensen die een haarwerk dragen, dan dat je denkt. Je bent écht niet alleen.

En als je naar Leonie in Lomm gaat, zij doet het echt fantastisch.

Dank je wel Suzan voor je tijd en openheid en dat ik je alles mocht vragen. Jij ook dank je wel Christel en ook dat je je haren gaat doneren. Door mensen zoals jij, kunnen wij en vooral ook de kinderen haarwerken krijgen, waardoor wij een betere kwaliteit van leven kunnen krijgen. Ook al is het maar voor tijdelijk!

Voor de volgende editie van de kapper zou ik het ontzettend leuk vinden als ik een kindje mag interviewen die zelf een haarwerk draagt of haar haren gaat doneren of nog aan het sparen is, om het te laten doneren. Dit kan dus ook geheel anoniem, net zo als bij Suzan, wat dit is niet haar echte naam. Neem dan contact met me op via info@kinderpraktijkchristel.nl of 0626925233

En wil je een bijdrage doneren voor stichting haarwensen, dat zou ik echt super tof vinden! Dit kan via https://haarwensen.nl/acties/225/kinderpraktijk-christel-in-actie-voor-haarwensen

 

Over Christel Knippenberg

Als professioneel nanny, holistisch kindercoach en luisterkind werker heb ik veel deskundigheid in huis om kinderen, ouders en het hele gezin te coachen, ondersteunen en begeleiden.

Gerelateerde artikelen

0 Reacties

Verzend een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Tweet
Share
Share
Pin